دانلود کتاب The N-a-k-e-d and The Dead از Norman Mailer - لی لی بوک | مرجع دانلود کتاب

جمعه , ۳ آذر , ۱۳۹۶
رمان و داستان

لی لی بوک | دانلود کتاب,دانلود رایگان کتاب


کانال تلگرام لی لی بوک

سایت آوانامه

دانلود کتاب The N-a-k-e-d and The Dead از Norman Mailer

کتاب The N-a-k-e-d and The Dead از Norman Mailer

 

نام کتاب: The N-a-k-e-d and The Dead

نویسنده: Norman Mailer

زبان: انگلیسی

تعداد صفحات: ۵۷۳ صفحه

فرمت: EPUB

حجم: ۶۰۵ کیلوبایت

 

خلاصه داستان

زمان: ۱۹۴۴ میلادی

مکان: فیلیپین

در خلال جنگ جهانی دوم، سربازان یک گروهان آمریکایی در جزیره “آنوپوپی” در اقیانوس آرام جنوبی (در نزدیکیهای فیلیپین) پیاده شده و در حال جنگیدن با ژاپنی ها برای تصرف آنجا هستند. این گروهان موظف می‌شود با دور زدن جزیره به شناسایی دقیق خطوط دشمن پرداخته و ورق نبرد فرسایشی آنجا را به نفع نیروهای آمریکایی برگرداند و پیشروی آنها به سمت فیلیپین را تسهیل کند …

 

معرفی کتاب

کتاب The N-a-k-e-d and The Dead (به فارسی: برهنه ها و مرده ها) نوشته نورمن میلر یکی از رمانهای معروف جنگ جهانی دوم است. این کتاب در سال ۱۹۴۸ یعنی هنگامی که نویسنده اش فقط ۲۵ سال داشت، انتشار یافت و بلافاصله به عنوان رمان جنگی بزرگی که همگان انتظارش را داشتند، مورد تحسین همه جانبه منتقدان قرار گرفت. در حقیقت امر نیز استعداد خارق العاده میلر، تجارب جنگی که مایه شکوفایی آن استعداد شدند، و سنت ادبی دوس پاسوس و فارل و اشتاین‌بک دست به دست هم دادند و رمانی به وجود آوردند که دهشت، فرسودگی، ملال و تلخکامی نیروهای نظامی را در نبردهای اقیانوس کبیر بهتر از هر اثر دیگری نشان داده است. اما “برهنه ها و مرده ها” بیش از یک رمان جنگی است و خودِ میلر هم گله کرده است که بسیاری از منتقدان این نکته را درنیافته اند. میلر در مقاله ای که در نخستین شماره “نشنال گاردین” مورخ هجدهم اکتبر ۱۹۴۸ به چاپ رسید و از نظر بسیاری از منتقدانش پنهان ماند، درباره این اثر گفته است که «این رمانی است درباره سرنوشت آمریکا و خط سیر تاریخی ای که این کشور پس از جنگ طی خواهد کرد.»

میلر از همان آغاز جوانی (۲۵ سالگی) با نوشتن “برهنه ها و مرده ها” نه فقط یکی از زیباترین آثار را درباره جنگ جهانی دوم بوجود آورد، بلکه پنجه در پنجه جامعه آمریکایی درافکند و جامعه وفور را (حتی پیش از آنکه به صورت امروزی اش درآید) و نیز ازخودبیگانگی فجیعی را که چنین جامعه ای به هر یک از افرادش تحمیل می کند، با نوعی پیشبینی پیامبرانه و همراه با درگیریهای مداوم سیاسی و اجتماعی پیش روی خوانندگانش قرار داد. بدین سان میلر هر اثر خود را برای این نمی نوشت که در ردیف آثار مشهور ادبی جهان قرار گیرد و در واقع تعیین کننده آینده خود او بعنوان نویسنده ای بزرگ باشد، میلر با جامعه مصرف و به قول خودش با توتالیتاریسم آمریکایی دست به گریبان شده بود. او در عین حال که در زندگی شخصی نیز با این جامعه درافتاده بود و از لطمات آن مصون نمی ماند، دست به مبارزه سیاسی می زد، مقاله می نوشت، در انتخابات درگیر می شد، با “هیپی ها” همصدا می شد و در هر اثری که می نوشت، تجسم ازخودبیگانگی حاکم بر این جامعه را در یکی از نهادهایش به میان می کشید.

میلر در سال ۱۹۴۸ (سه سال پس از پایان جنگ جهانی دوم که خودِ او پس از اخذ درجه مهندسی هواپیما از دانشگاه هاروارد، به عنوان سرباز ساده و تلفنچیِ آتشبار در یک دسته دوازده نفری در آن شرکت جسته بود) در “برهنه ها و مرده ها” ارتشی را تحلیل کرد که تجسمی بئد از جامعه غیرنظامیِ آمریکا با همه تعصباتش، سلسله مراتبش و اجحافها و ناهمسانیهایش.

اشخاص این رمان برحسب اینکه ازخودبیگانگی را در جامعه خود پذیرفته باشند یا نه، به دو گروه تقسیم می شوند. در یک سمت آزادیخواهان قرار دارند و در سمت دیگر فاشیستها. ستوان هرن و السونِ سرباز ستمدیدگان جامعه جدیدند، و تیمسار کامینگز و گروهبان کرافت نماینده نسلی هستند که هر چند تعدادشان اندک است؛ اما می توانند منافع خودشان را با رشد تاریخ هماهنگ کنند و در این مسیر است که جلاد دیگران می شوند. کامینگز، تیمسار شبه فاشیست غرق این خیال است که پس از پیروزی، نظام موجود در ارتش را در جامعه آمریکایی و در سیاست جهانی آمریکا نیز عملی کند و در واقع از زبان اوست که میلر، بیدادِ فجیعِ توتالیتاریسم را در جهان پس از جنگ جهانی دوم پیشبینی می کند. میلر ضمنا فساد اخلاقی جامعه آمریکا را نیز عریان ساخته است. ناسزاهای ناپسندی که از دهان شخصیت های داستان بیرون می آید، میلِ آنان به مشروب خواری و ضعف آنان در برابر نیازهای جنسی، معرفِ همین فساد است.

میلر همواره از مخالفین جدی جنگ آمریکایی بوده است و در کلیۀ آثارش سعی بر این داشته که با نگاهی منتقدانه، پیامدهای جبران‌ناپذیر این جنگ را بررسی کند. او از ترس‌ها، وحشت‌ها و کابوس‌های سربازانی می‌نویسد که جنگ، سرنوشت محتوم آن‌هاست و می‌دانند حتی اگر از این مخمصه جان سالم به در ببرند، کابوس‌هایی سراسر خمپاره و ترکش، رهایشان نخواهد کرد.

زمان و مکان وقوع داستان:

نورمن میلر این رمان را بر اساس تجربیات خود در نبرد فیلیپین (۱۹۴۴ میلادی) در جنگ جهانی دوم نوشته است. مکان وقوع حوادث داستان نیز جزیره ای تخیلی به نام آنوپوپی در اقیانوس آرام جنوبی و در نزدیکیهای فیلیپین می باشد.

خط سیر داستان:

چند سرباز شب عمليات در خوابگاه به انتظار فردا هستند. شروع، حاشيه جنگ است، اما روايت ها کم کم پيش می روند و چنان به هم می آمیزند که صحنه های تراژيکِ پايانیِ کشتار را به بار می آورد. فردا هياهوی خاک و خون می شود و نفير گلوله های گريزپا که امتداد آب را خواهند درید تا در جان سربازی آرام بگيرند. عده ای خواب، عده ای بيدار و گروهی که در حال بازی کردن هستند و با قهقهه های جنون آور شايد آخرين برگ زندگیشان را رو می کنند. اين نمای معرف رها می شود و تا پايان، اضطراب آن وجود دارد که پايان شب چه خواهد شد و چه بر سر سربازان خواهد آمد؟ آيا داستان در حاشيه باقی خواهد ماند يا به جنگ نيز خواهد پرداخت؟

هنگامی که ميلر از سربازان آغاز می کند، صحنه داستان، رو به حال دارد و در صحنه ای ديگر پسِ زندگی آنها را می کاود. در یک لحظه نمای خوابگاه را رها می کند و دوربين را به زندگی شخصی آنها می برد: ماشين زمان-مارتينز-نعلبند، ماشين زمان-سام کرافت-شکارچی، ماشين زمان-گالاگر-انقلابی، ماشين زمان-ويلسون-شکست ناپذير و … ماشين زمان دستی بود که روايت اصلی را می بريد و مخاطب را به شخصی ترين جزئيات زندگی سربازان می کشانيد. خوابگاه حاشيه جنگ بود و زندگی سربازان حاشيه ای دوچندان و از اين منظر، ميلر می دانست اگر قرار است شاهکاری نوشته شود، روحيات و روابط متقابلشان عمده ترين عناصر هستند.

در اين ميان هر چه رمان جلوتر می رود و نويسنده قطعه قطعه وارد زندگی شخصيت ها می شود، خواننده احساس می کند بند و بستی درونی، او را با آنها پيوند داده است. خواننده دوست ندارد شخصیت ها را چه شرور باشند و چه آرام، رهايشان کند يا زندگيشان را پايان يافته ببيند. اين پيوند ادامه می يابد و رفته رفته ناگسستنی تر می شود، چنانچه پايان رمان همچون ضربه ای مرگبار بر پيکر خواننده فرود می آید و جنگ را در يک کلمه پيش چشم او تصوير مي کند. جنگ را در طعمی تلخ به مذاقش می چشاند، در يک صدا، در يک تصوير، در يک حرف، در يک آن.

نورمن ميلر انصاف دارد. او يک آمريکايي است و از سربازان آمريکايي مي نويسد، اما هرگز به جنگ رغبت نشان نمی دهد، گرچه دوربين را ميان هموطنانش نشانده باشد. آنها انسانند. مي کشند تا کشته نشوند. می ميرانند تا نميرند و جز اين گزيری ندارند. نورمن ميلر دستخوش احساسات نمی شود. سرباز يک انسان است. گذشته ای دارد، گاه تيره و مهوع و گاه صاف و ساده. نویسنده رمان را با يک روايت ساده شروع مي کند، رها مي کند، گذشته يکی از شخصيت های سرباز را شروع می کند، به خوابگاه می رسد، دوباره از حال می گويد و بعد همين تکرار تا به آخر. تا زمانی که به جنگ می رسد و از مرگ می گويد. اينجا هم پای ميهن پرستي را پيش نمی کشد و يکي از سربازان را در آخرين لحظات مرگ چنان مشمئزکننده تصوير می کند که يک آن، خواننده می ماند او به راستی چه کسی است.

میلر در “برهنه ها و مرده ها” نمی خواهد از شجاعت بگويد. از ترس می گويد. دوست ندارد سربازانی با اراده هايی آهنين بسازد. از سستی و يقين نابودشده می گويد. چنانچه وقتی خمپاره ای پيش پای يکی از آنها زمين را شرحه شرحه می کند، سرباز از ترس به زمين می افتد و با يکی از ترکش ها جان می دهد. او همان طور از يک آمريکايی می گويد که گويی ژاپنی است و اينچنين است که دور از داوری به چنين شاهکاری می رسد.

نقد داستان:

“برهنه‌ها‌ و مرده‌ها” یکی از نخستین، مهم‌ترین و جریان‌سازترین آثار نورمن میلر آمریکایی است. رمانی که در بیست‌وپنج سالگی‌اش نوشت و قسمت روشنی از جهان‌بینی و اسلوب فکری‌اش را نسبت به مفهوم انسان‌ آمریکایی و جنگ آمریکایی مشخص کرد.

برهنه‌ها و مرده‌ها در سال ۱۹۴۸ به بازار آمد، تنها کمی بعد از پایان جنگ دوم جهانی و به سرعت هم به یکی از مهم‌ترین رمان‌های جنگی نیمه دوم قرن بیستم تبدیل شد. میلر در طول عمرِ درازش، آثار فراوانی نوشت که هنوز هم در میان آنها “برهنه‌ها و مرده‌ها” یکی از جدی‌ترین، پرمخاطب‌ترین و تاثیرگذارترین‌ها به حساب می‌آید. به واقع نقش روشنفکر- نویسنده معترض با این رمان به میلر اطلاق شد؛ لقبی که تا پایان عمرش آن را حفظ کرد و در کنار نویسندگانی مانند کورت ونه‌گات و هنری میلر از جمله نویسندگانی شد که به ساختار زندگی آمریکایی بعد از جنگ به دیده تردید و اعتراض نگریست. میلر یکی از چهره‌های نمادین و تیپیک نویسنده منتقد بود که مرگش یادآور تمام سال‌هایی شد که او با آثار ادبی، مقالات سیاسی و نقدهای تند اجتماعی به مثابه نویسنده‌ای چپ‌گرا در برابر جریان راست حاکم بر جامعه آمریکا ایستاده بود.

رمان “برهنه‌ها و مرده‌ها” روایت اعضا و سربازان یک گروهان آمریکایی است در جنگ جهانی دوم. گروهانی که در جزیره ای در اقیانوس آرام جنوبی (در نزدیکیهای فیلیپین) پیاده شده و در حال جنگیدن با ژاپنی ها برای تصرف آنجا هستند. در یک فرآیند داستانی، این گروهان موظف می‌شود با دور زدن جزیره به شناسایی دقیق خطوط دشمن پرداخته و ورق نبرد فرسایشی آنجا را به نفع نیروهای آمریکایی برگرداند. گروهان از سربازان و درجه‌دارانی تشکیل شده که بیشترشان از نظر فرهنگی، فکری و زیستی بسیار با هم تفاوت دارند و در طول رمان ما با فلاش‌بک‌های نوآورانه میلر برای شناختن گذشته‌شان روبه‌رو می‌شویم. در عین حال فرماندهی لشکر نیز با تیمسار تندرو و نظریه‌پردازی به نام کامینگز است که به واسطه محوری برای چگونگی اتفاق‌‌های روایت عمل می‌کند.

برهنه‌ها و مرده‌ها به خاطر خشونت، ساختن تصاویر کم‌نظیر و از همه مهم‌تر توفیق در ارائه روابطی پریشان و پر از تناقض‌ میان شخصیت‌های اصلی‌ترش به رمانی درخشان تبدیل شده، هر چند رمان با نگاه امروزی کمی “پرگو” و در پاره‌ای اوقات بیش از حد استعاری به نظر می‌رسد، اما رئالیسم نابی که میلر دغدغه ساختن آن را داشته، باعث شده تا رمان قابلیت‌‌های روایی مهمی در ژانر خود به دست آورد. با نگاهی جریان‌شناسانه باید “برهنه‌ها‌ و مرده‌ها” را اثری دانست که با فاصله نسبتا کوتاه از پایان جنگ نسبت به “بقایای” آن واکنش نشان می‌دهد. در دوره‌ای که میلیتاریسم آمریکایی در شرق دور پیروز شده و انسان آمریکایی علاوه بر آنکه اروپا را تسخیر کرده، این توفیق را هم داشته که به مثابه حامی اخلاق و مذهب هم در برابر کمونیسم قدعلم کند و هم نقش برادر دلسوز را برای جهان خسته از جنگ بازی کند. در این فضاست که آمریکایی که تنها نزدیک به سه دهه از رکود اقتصادی هولناکش را پشت سر گذاشته، می‌تواند به قدرت اول اقتصادی تبدیل شده و در عین حال برای مقابله با جذابیت‌های چپ‌گرایی، نوعی کاپیتالیسمی مذهبی را به جهان پیشنهاد کند.

رمان نورمن میلر در چنین فضایی و در دوره‌ای که “باید سختی‌های جنگ را فراموش کرد” نوشته می‌شود. پس با توجه به این وضعیت میلر در عین اینکه دل خوشی از استالینیسم نداشته و برعکس برخی نویسندگان آمریکایی مانند جان اشتاین‌بک، چنان دلبستگی ایدئولوژیکی به آرمان‌های چپ روسی ندارند، در نقش نویسنده‌ای چپ‌گرا ظاهر می‌شود. در چپ‌گرایی او و رمانش می‌توان به وضوح ردپای دو نویسنده را دید: تئودور درایزر و جان دوس پاسوس. این دویی که هر کدام با خلق نوعی نگاه تاریخی- ناتورالیتی، از پیشگامان نقد روح آمریکایی و تئوری خلق آمریکای مدرن بودند. ناتورالیسم به میلر این فرصت را داده بود که با معیار قرار دادن نوعی وضعیت جبری بتواند، وضعیت عریان‌تری از انسان ترس خورده در حال جنگش ارائه دهد. انسانی که به قول سارتر، دلهره زیستن دارد و در فرآیند این دلهره است که از هم می‌پاشد. جایی برای گریختن ندارد و در ساختاری دایره‌ای آنقدر می‌چرخد تا نه‌تنها خوی اخلاقی‌اش کم‌رنگ‌تر می‌شود، بلکه به مرحله‌ای می‌رسد تا خواسته‌ای از جهان نداشته باشد. پس “برهنه‌ها و مرده‌ها” را علاوه بر اینکه باید رمانی ضدجنگ دانست بلکه می‌بایست یکی از نهیلیستی‌ترین آثار ژانر جنگ به شمار آورد؛ نهیلیسم از منظر ساختاری و به معنای ایجاد حرکت دورانی در متن و از بین بردن “هدف” و “پایان”. نگاه ضداسطوره‌ای میلر نسبت به مفهوم قهرمان، سرباز وطن و اصولا خود وطن، شخصیت‌های او را در وضعیتی متناقض قرار می‌دهد. از سویی دلیل جنگیدن‌شان را نمی‌دانند و از سویی دیگر چنان به این فضا خو می‌گیرند که ارزش‌های بنیادین و هر آنچه را به عنوان “اعتقاد” با خود به جزیره آورده‌اند، به آرامی از دست می‌‌دهند. ارزش‌ها و به‌خصوص معنویت را به مثابه امری تجملی و برآمده از بورژوازی دور از جنگ دانسته و پشت پا می‌زنند به هر چیزی که آنها را به آینده “امیدوار” کرده است. وجودگرایی یا دقیق‌تر بگوییم، اگزیستانسیالیسم- نهیلیستی بر ذهن قهرمان‌های اصلی اثر سایه انداخته و ثمره‌اش درک عمیق تنهایی می‌شود در وضعیتی معلق و دورانی. تمام اینها در پروسه‌ای اتفاق می‌افتد که این انسان بی‌خدایی را تجربه می‌کند. احساس و درکی که فشار گلوله‌ها و خمپاره‌ها او را به سمت دور شدن و بی‌اعتقادی به آسمان و متافیزیک پیش برده و انسان اخلاقی معرفی شده آمریکایی را خلع سلاح می‌کند.

توحش یا درونی کردن رفتار خشن اصلی‌ترین حالتی است که این سربازان آن را درک می‌کنند. بنابراین پس از آغاز رمان این خشونت نه‌تنها وضعیت اغراق‌آمیز خود را از کف می‌نهد بلکه به یکی از معیارهای زیستی – زیبایی‌شناسانه متن تبدیل می‌شود. تولد خشونت اخلاقی و توجیه تئوریک‌اش از سوی فرمانده لشکر آمریکایی مدام تکرار می‌شود و امر خشن شکل و شمایلی اعتقادی و حتی آیینی پیدا می‌کند. در این بافت “خشن بودن” معیار نیست بلکه “چگونه خشن بودن” به یک فرمان اخلاقی تبدیل می‌شود. شاید به همین دلیل است که میلر در فلاش‌بک‌های متعددش اغلب تلاش می‌کند رفتارهای زندگی آمریکایی قهرمانان‌اش در دوران پیش از جنگ را با همین رفتارها در دوران جنگ بسنجد و ایجاد ساختار ارگانیک کند. پس مفاهیمی مانند رغت، ترحم، دلسوزی و هر آنچه در زمان صلح به کار می‌آید در فضای جنگ ساختارشکنی شده و تعاریفی می‌شوند برای اخلاق حقیر. این اخلاق حقیر که شمایل انسانی یا حداقل متمدن‌تری دارد در فضای جنگ نه‌تنها به کار نمی‌آید بلکه به مثابه ضدارزشی غیرقابل تحمل است. میلر دگردیسی ذهن و ارزش‌های آن را با توجه به تقابل و جایگاهش در میزان درک «امر خشن» بازخوانی می‌کند و از این ویژگی یک هویت جدید می‌سازد برای سربازانی که در وضعیت مطلق بی‌خوابی، بی‌وطنی و فروپاشی گذشته زیستی‌شان قرار است قهرمانان مذهب، وطن و جامعه‌ای باشند که آن سوی اقیانوس با پرچم‌های افراشته بر سردر خانه‌هاشان برای پیروزی در جنگ دعا می‌کنند. نوعی تناقض اخلاقی در این موقعیت وجود دارد که میلر ‌توانسته از آن وام گرفته و یکی از درخشان‌ترین هجویه‌‌های ژانر ادبیات جنگ را بنویسد؛ هجویه‌ای که در آن خشونت کلامی، رفتاری و مهم‌تر از همه فکری به مثابه ارزش‌هایی اخلاقی معنا می‌شود تا طرف برنده جنگ پرچم خود را در بالاترین نقطه جزیره بر زمین بکوبد.

“برهنه ها و مرده ها” بر پرده سینما:

در سال ۱۹۵۸ از روی کتاب “برهنه ها و مرده ها” فیلمی با همین نام به کارگردانی رائول والش و با بازیِ آلدو رِی (در نقشِ گروهبان کرافت) کلیف رابرتسون (در نقشِ ستوان هرن) و ریموند ماسی (در نقشِ تیمسار کامینگز) توسط کمپانی برادران وارنر ساخته شد.

 

اطلاعات کتاب

• کتاب The N-a-k-e-d and The Dead (به فارسی: برهنه ها و مرده ها) نوشته نورمن میلر نخستین بار سال ۱۹۴۸ توسط انتشارات Rinehart and Company در آمریکا منتشر شد.

 

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

نسخه های دیگر این کتاب

کتاب های مشابه با این کتاب

جنگ جهانی دوم در ادبیات داستانی

جنگ ستیزی در ادبیات داستانی

ارسال دیدگاه جدید

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.