دانلود کتاب آخرین ایستگاه از اریش ماریا ریمارک - لی لی بوک | مرجع دانلود کتاب

یکشنبه , ۲ مهر , ۱۳۹۶
رمان و داستان

لی لی بوک | دانلود کتاب,دانلود رایگان کتاب


کانال تلگرام لی لی بوک

دانلود کتاب آخرین ایستگاه از اریش ماریا ریمارک

  کتاب آخرین ایستگاه از اریش ماریا ریمارک

 

نام کتاب: آخرین ایستگاه

نویسنده: اریش ماریا ریمارک

مترجم: همایون نوراحمر

انتشارات: مرزبان

سال نشر: ۱۳۶۲

زبان: فارسی

تعداد صفحات: ۱۵۳ صفحه

فرمت: PDF

حجم: ۱٫۵۹ مگابایت

 

مقدمه

نبرد برلین:

نبرد برلین (۱۶ آوریل تا ۲ می ۱۹۴۵ میلادی) آخرین نبرد تاریخی جنگ جهانی دوم و یکی از مهم ترین این نبردها می باشد که با مقاومت سرسختانه نیروهای آلمان در برابر مهاجمان روس و شکست و تسلیم بی قید و شرط آلمان نازی به اتمام رسید.

نبرد برلين در كنار نبرد بريتانيا، نبردهاي دريایی و پياده شدن متفقين در نورماندی از اهميت يكسانی برخوردار است علاوه بر حجم گسترده و سهمناکی، اين نبرد از آن جهت حائز اهميت است كه موجب پايان یافتن جنگ در اروپا گرديد. اين نبرد در اواسط آوريل تا ۲ می ۱۹۴۵ رخ داد که در انتها با پيروزي ارتش سرخ حكومت رايش سوم نيز پايان يافت. اشغال برلين توسط ارتش سرخ در واقع، حاصل توافقات متفقين در زمان جنگ بود. در واقع زمانی که نتیجه نبرد دیگر برای طرفین آن مشخص شده بوده آنان آلمان را حتی قبل از خاتمه جنگ به چهار قسمت تقسیم کردند. سه بخش تحت اختیار آمریکا، انگلیس و فرانسه و بخش دیگر که برلین نیز شامل آن می شد به روسیه می رسید.

ارتش سرخ با عبور از لهستان به سمت رودخانه “اودر” پيشروی نمود و با جمع آوری ارتشی بسيار نيرومند توانست به طور كلي از حيث نفرات و تجهيزات بر نيروهای آلمانی پيشی بگيرد. ورماخت (ارتش آلمان) براي انجام موثر عمليات، تنها يك دوازدهم سوخت مورد نياز و حتي كمتر از آن را در اختيار داشت. توليد هواپيماهای جنگنده و تانك به صورت چشمگيری كاهش يافته و كيفيت آنها نيز از سطح توليدات در سال ۱۹۴۴ نيز كمتر بود. به هر حال هر دو طرف درگيری بخوبی می دانستند كه نبرد پيش رو از هر زمان ديگری در جنگ خونين تر و شديدتر خواهد بود.

شروع و پایانِ نبرد:

نبرد برلین با حمله ارتش سرخ شوروی به خط دفاعی برلین آغاز شد. به دلیل تلفات ارتش آلمان در طی ۶ سال جنگ مداوم در اروپا، ارتش آلمان به شکلی جدی با کمبود مردان بالای ۱۸ سال مواجه بود و پسران و دختران عضو جوانان هیتلری به خدمت زیر پرچم فراخوانده شدند. بیشتر قوای مدافع برلین را این جوانان و نوجوانان فاقد آموزش تشکیل می دادند. علاوه بر این عده، یک لژیون از افراد اس اس فرانسوی مهمترین قوای شاخص مدافع برلین به حساب می آمد.

تعرض ارتش سرخ به سوی برلین پس از محاصره آن بوسیله حملات متحد المرکز از همه طرف به عمل می آمد. در این موقع پادگان برلین عبارت بود از ۲ سپاه، سپاه سوم زرهی اس.اس و سپاه سوم مزبور مرکب از ۷ لشکر بوده که سه لشکر آن موتوریزه و یکی زرهی بود به همراه شش هنگ مستقل و بیش از ۱۷۰ گردان مختلف، ازجمله گردانهای فورکشتورم.

دفاع برلین به ژنرال توپخانه هلموت ویدلینگ محول شده بود، ولی در مقر فرماندهی، در عمق زمین، شخص هیتلر و گوبلز وزیر تبلیغات آلمان نازی نیز حضور داشتند. از ۲۰ الی ۲۱ آوریل تا لحظه ای که نیروی برلین تسلیم شد، در خیابانها و معابر برلین رزمهای شدیدی در جریان بود. در مدت چندین روز برلین در زیر بمباران نیروی هوایی و توپخانه دورزن روسیه قرار داشت. در حینی که ارتش سرخ به برلین نزدیک می شد، توپخانه شوروی با کالیبرهای کوچکتر، حتی مین اندازها و کاتیوشاها نیز در بمباران شهر شرکت می نمودند. تمام برلین را آتش فرا گرفته بود. ابر غلیظ دود و گرد و خاک آسمان برلین را به رنگ زردی در آورده بود.

آلمانها برای دفاع خیابانها، به سنگر بندی مستحکمی مبادرت و جلوی آن را مین گذاری نموده و طول خیابانها را زیر آتش شدید توپخانه، مین انداز و مسلسل قرار داده بودند. نیروهای شوروی از تاکتیک آلمانها خبردار شده و لذا در طول خیابانها حرکت نکرده و بلکه خانه ها و حیاطها و زیرزمینها را به یکدیگر متصل ساخته و معبر پیشروی خود قرار می دادند. جنگ شدید مدافعان و قوای مهاجم اتحاد شوروی باعث خرابی و توقف مترو و تراموا و از کار افتادن خدمات شهری مانند تلفن، آب، برق و شبکه توزیع مواد غذائی گردید.

در همان زمان که رزم روی زمین در جریان بود، پیکارهای شدیدی نیز در زیر زمین به عمل می آمد. شورویها خانه هایی را که آلمانها مبدل به نقاط اتکا نموده بودند، به وسیله آتش توپخانه و یا مواد منفجره خراب می کردند.

مبارزه با سازمانهای دفاعی آلمان ها کنار رود “اودر” مخصوصاً در آبادیهای بزرگ در حومه برلین و در خود آن شهر مستلزم مهارت زیادی از طرف توپ چی های شوروی بود. روش اصلی آنها آتش مستقیم بود که برای این منظور توپهای ۱۵۲ و ۲۰۲ میلیمتری خود را در ۴۰۰ -۵۰۰ متری هدف قرار می دادند و با تیراندازی از توپها به قسمت پایین خانه هایی که شدیداً دفاع می شد، توپچی های روس موفق به تخریب تمام آن خانه ها شده و بدین طریق مدافعین در زیرخرابه های آن مدفون می گردیدند. در رزمهای داخل شهر گروههای هجوم شوروی که نقاط اتکا اصلی را متصرف شدند، نقش  مهمی را ایفا می نمودند. گروه مزبور معمولاً مرکب از افراد مسلح به تفنگهای خودکار و واحدهای حفار و تخریب و چند اراده توپ، از جمله توپهای کالیبر بزرگ تا ۱۵۲ و حتی ۲۰۳ میلیمتری بودند. غالباً به ترکیبات این گروههای هجوم توپهای خودکششی  و ارابه های جنگی نیز  اضافه می گردید.

افراد مهندس و حفار شوروی در این پیکارها تلاش فراوان کردند. آنها غالباً برای ایجاد معابر در میدانهایی که عمیقاً و به طور متراکم مین گذاری شده و برای مین گذاری جاده ها، ساختمان و تعمیر پلها و پاک کردن خیابانها از مین و انفجار نقاط اتکاء و خانه هایی که از طرف آلمانها دفاع می شدند، مامور می گردیدند.

در پی حملات ارتش سرخ  به برلین، مهاجمین از دو طرف عمیقاً به داخل شهر پیشرفت کردند. پیشرفتگی شمالی شوروی را نیروهای ژنرال چویکوف تشکیل می داد که متوجه مرکز شهر یعنی عمارت رایشستاگ بودند. از سمت خاور و شمال خاوری ژنرال برازارین به تعرض خود ادامه می دادند، از سمت باختر واحدهای ژنرال پرخورویچ مشغول پیشروی بوده و از طرف جنوب یگانهای جبهه اول اوکراین پیشروی می کردند. روز ۲۸ آوریل نیروهای ژنرال کوزنتسف که از طرف شمال پیش می رفت، از رود “اشپره” عبور کرده و به ناحیه مرکزی برلین “شارلوتن بورک” حمله ور گردیدند. در عین حال قسمتی از آن نیرو از کانال “فربین دونگس” گذشته و داخل “مااوپیت” شدند.

روز ۳۰ آوریل واحدهای ژنرال کوزنتسف از سمت شمال به طرف “تریگارتن” که پارک مرکزی شهر بوده و عمارت رایشستاگ در آنجا واقع بود، رخنه کردند و در آن روز سربازان گردان سروان نِوستروف پرچم سرخ را بر فراز عمارت ریشتاگ برافراشتند. در همان موقع نیروهای ژنرال چویکوف تعرض خود را توسعه می دادند. روز ۲۷ آوریل نیروی نامبرده “تمپلهف” را که فرودگاه مرکزی برلین بود، به تصرف در آورده و روز ۳۰ آوریل به حدود جنوبی تیرگارتن رسید. واحدهای ارتش سرخ که از سمت خاور پیشروی می کردند همچنین به تیرگارتن نزدیک شدند. نیروهای جبهه اول اوکراین برزنهای جنوب باختری شهر را از قوای آلمانی پاک کردند.

با فرا رسیدن شب ۲۲ آوریل ارتشهای تحت فرماندهی ژنرال کونیف خطوط دفاعی جنوب برلین را در هم شکسته و وارد برلین شد. خطوط دفاعی برلین چنان اسف انگیز بود که مردم برلین می گفتند که روسها برای تسخیر برلین به دو ساعت و ربع وقت احتیاج دارند دو ساعت برای خندیدن به وضعیت دفاعی شهر و یک ربع ساعت برای حمله و تسخیر شهر. اگر چه ژنرال کونیف اولین فرمانده روسی بود که وارد برلین شده بود، ولی پس از آنکه استالین تصرف نهایی شهر را بین او و ژنرال ژوکوف تقسیم کرد، رایشستاگ که قرار بود پرچم شوروی در آنجا نصب شود در منطقه اشغالی ژنرال ژوکوف قرار گرفت و او به عنوان فاتح اصلی برلین معرفی شد.

ارتش سرخ شوروی بی اعتنا به مقاومت اندک مدافعان خسته و بی انگیزه آلمانی، برلین را در حالی که به یک شهر مخروبه تبدیل شده بود تصرف کرد. بدین ترتیب برخورداری نیروهای شوروی از برتری کامل توپخانه، پشتیبانی هوایی نیرومند، نیروی انبوه زرهی و شمار بسیار بیشتر نفرات سبب شد که ارتش آلمان نتواند بیش از این مقاومت کند.

خود کشی هیتلر:

مقاماتِ ورماخت (ارتش آلمان)، به آدولف هیتلر ۵۶ ساله اطلاع دادند که هیچ راهی برای فرار وجود ندارد. هیتلر که همواره گفته بود هرگز شخصاً تسلیم نمی شود، تصمیم گرفت خودکشی کند.

بمباران و گلوله باران توپخانه ای ارتش سرخ، برلین را به تلی از آوار و خاکستر و آتش تبدیل نموده بود. با نزدیک شدن قوای ارتش سرخ به پناهگاه و پس از رسیدن خبر فتح مجلس ملی آلمان موسوم به رایشستاگ، هیتلر و اوا براون درحالیکه فقط یک روز از ازدواج رسمی آنان می گذشت، در  روز ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ پس از کشتن سگ خود موسوم به بلوندی اقدام به خودکشی کردند. هیتلر دستور داده بود که پس از مرگ جسدش را بسوزانند. هیتلر پیش از مرگ، دریاسالار دونیتس فرمانده نیروی دریایی آلمان را به عنوان رئیس دولت و دکتر گوبلز را به صدارت اعظمی گمارد.

پس از مرگ هیتلر، دکتر ژزف گوبلز و همسرش پس از کشتن تمام فرزندانشان با سم سیانور با شلیک گلوله به طور همزمان خودکشی کردند. نیروهای شوروی پس از تصرف پناهگاه، بقایای جسد هیتلر را بیرون آورده و به مسکو منتقل کردند.

دریادار دونیتز ،جانشین هیتلر، با اعزام نمایندگانی به ستاد فرماندهی آیزنهاور رسما در ۸ ماه می ۱۹۴۵ ترک مخاصمه را قبول نمود و به نشانه پیروزی و  پایان جنگ در اروپا (درحالی که جنگ در شرق دور همچنان ادامه داشت و ژاپن به مقاومت بی ثمر خود ادامه می داد) ناقوس کلیساها به صدا در آمد و روز پیروزی اعلام شد.

 پس از سقوط:

با اعلام پیروزی و پایان جنگ در کشورهای متفقین مانند انگلستان، فرانسه و آمریکا مردم به خیابانها ریختند و به جشن و پایکوبی برای پیروزی در جنگی خانمان سوز که تلفاتی معادل ۶۲ میلون نفر داشت پرداختند، درحالی که در برلین و آلمان حاکمیت سقوط کرده بود،  نظام سیاسی، اداری و اقتصادی فرو پاشیده بود و  فقر، محرومیت و بیماری و نیز مبهم بودن سرنوشت بسیاری از افراد برای اعضای خانواده شان و نیز سرافکندگی ناشی از یک شکست دیگر برای ایشان به یادگار مانده بود.

به گزارش پیشینه (پایگاه عبرت پژوهی تاریخی) اشغال برلین پایان کار نبود، دست کم برای بسیاری از مردم آلمان به ویژه زنان آغاز روزگاری پر وحشت تلقی می شد. فتح برلین توسط نیروهای متفقین در حالی صورت گرفت که این نیروها به ویژه نیروهای روس شهر خالی از دفاع برلین که از دو میلیون و هفتصد هزار نفر باقی مانده در آن دو میلیون نفر زن بودند را به محل جنایات تکان دهنده خود بدل کردند. طی گزارش ها پس از شکست آلمان و در حین جنگ آمار وحشتناکی از تجاوز به زنان و دختران آلمانی، مجار، بلغار و یوگوسلاو توسط روس ها و متفقین گزارش شد. گفته می شود سرباز های روس حتی به تجاوز تشویق شده بودند و این را دستور استالین برای انتقام از آلمانی ها می دانستند.

به دلیل تلفات بالای نفوس و علی الخصوص مردان، بسیاری از خانواده ها سرپرست خود را از دست دادند و بعضی از خانواده ها و تیره ها کاملا منقرض گردیدند. در جریان بمباران شهرهائی مانند برلین و هامبورگ و درسدن بعضاً تمام اعضای یک خانواده از بین رفتند. پس از پایان جنگ زنان آلمانی حتی برای تامین آب آشامیدنی خود با مشکل مواجه بودند و بیماریهای روانی و عصبی بسیار شایع شد و سرانجام نظام اجتماعی آلمان به گونه ای از هم فرو پاشید که دیدن زنانِ خودفروش در برلین امری عادی و تقریبا روزمره محسوب می شد.
تاریخ به وسیله فاتحان نوشته می‌شود و گاه هیچ فرصتی به قربانیان برای بیان زوایای دیگر آن داده نمی‌شود. در کتاب زنی در برلین، مارتا هیلرز با قلمی شیوا توضیح می‌دهد که چگونه برلینی‌ها برای بقا مبارزه می‌کردند، از انفجار بمب‌ها فرار می‌کردند و اجساد را از زیر آوار بیرون می‌کشیدند. تعداد زنانی که بعد از شکست آلمان مورد تجاوز قرار گرفتند، هنوز به درستی مشخص نیست ولی تصور می‌رود تعداد آنها صدها هزار نفر باشد. بسیاری از این قربانیان مانند مارتا به صورت مکرر مورد تجاوز قرار گرفته بودند. بر اساس برآورد کتاب دیگری با عنوان سقوط برلین در سال ١٩۴۵، ٧/٣ درصد کودکانی که در برلین در سالهای ١٩۴۵و ١٩۴۶به دنیا آمدند، پدران روسی داشتند. هنگامی که انگلیسی‌ها به برلین رسیدند، افسرها با دیدن دریاچه‌های مملو از زنانی که پس از تجاوز خودکشی کرده بودند، شوکه شدند. سن و سال قربانیان اهمیتی نداشت، دامنه سنی آنها از ۱۲ تا ۷۵ می‌رسید. پرستاران و راهبه‌ها نیز در بین قربانیان بودند. برخی از زنان تا ۵۰ بار مورد تجاوز قرار گرفته بودند.

با پایان گرفتن جنگ، از شهرهای بزرگ آلمان جز ویرانه ای برجای نمانده بود و بدین سان ارتش نازی، جنگ را در ویرانه های برلین باخت و عمر رایش سوم که قرار بود هزارسال دوام بیاورد، پس از ۱۲ سال به پایان رسید.

 

خلاصه داستان

زمان: ۱۹۴۵ میلادی
مکان: آلمان (شهر برلین)

در ساعات اوج جنگ جهاني دوم، زماني كه ارتش شوروي وارد برلين مي شود، آپارتماني در طبقه سوم ساختماني كه در ميان ويرانه هاي جنگ هنوز پابرجاست و متعلق به زنی بیست و هشت ساله است با سرنوشتي تلخ و تراژيك به نام “آنا والتر”، تبديل به نمادي از جهان بيرون مي شود. یک زندانی سیاسی فراری به این آپارتمان پناه می‌آورد چنان که دیگرانی پیش از او چنین کرده بودند. اما آنایِ جذاب و فریبنده از ابتدا تمایلی به پذیرفتن او نشان نمی‌دهد و آن‌گاه که رضایت می‌دهد میان این دو چه می‌گذرد؟ …

 

معرفی کتاب

اریش ماریا ریمارک (خالق رمان معروف در غرب خبری نیست) درباره آلمان و جنگ نوشته است و بیش از سی و دو سال این دو موضوع مترادف یکدیگر بوده اند. کتاب آخرین ایستگاه یکی دیگر از آثار پر تحرک این نویسنده توانای آلمانی است که در سال ۱۹۵۶ به رشته تحریر درآمد و از آخرین روزهای برلین در جنگ جهانی دوم سخن می گوید.
تمامی ماجرای این اثر بزرگ در سی ام آوریل ۱۹۴۵ و سحرگاه اول ماه می همین سال رخ می دهد و این زمانی است که آلمان مغلوب روسیه می شود. در طبقه سوم آپارتمانی در شهر ویران شده برلین، زنی به نام آنا زندگی می کند با تمامی غم ها و پریشانی هایش. روده یک زندانی سیاسی فراری می آید و از او می خواهد که پناهش دهد. کاپیتان اشمیدت افسر گشتاپو و دو تن از سربازانش، یک زندانی فراری دیگر به نام کاتس، خدمتکار طماع، سبک مغز و ولنگاری چون گرته و یک افسر روسی از دیگر شخصیت های فاجعه آفرین این اثرند. این ها عناصری است که “آخرین ایستگاه” را با تمامی لایه های گزنده اش شکل می دهند و نمایشی غنی و پر تعلیق می آفریند که با ورود هر شخصیت تازه، بازگشتی خلاف انتظار پیش رو می نهد.

 

اطلاعات کتاب

• آخرین ایستگاه ترجمه ای است از کتاب آلمانی Die letzte Station (به فارسی: آخرین ایستگاه) نوشته اریش ماریا ریمارک که نخستین بار سال ۱۹۵۶ در آلمان منتشر شد.

 

اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

کتاب های مشابه با این کتاب

جنگ جهانی دوم در ادبیات داستانی

ارسال دیدگاه جدید


به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.