You will always be dissatisfied with his work.There are other great social importance: how to avoid hypertension in circulation in pregnant women? After all, in the future it is often high blood pressure and makes it impossible for children are still young. The answer is that you should get rid of the lower body of a woman full of food and good quality plants are pregnant (raw fruits and vegetables, juices) for 3-6 weeks in the first half of pregnancy. This will allow them to avoid a lot robaxin australia of problems during and after birth and to ensure that mother and child. It must be done this cleaning under medical supervision, and hospital highly desirable in clean mode. The payment of the costs of these activities will be several times the birth of a healthy baby, and maintain the health of women of childbearing vozraste.Tsennymi sources of vegetable protein are soy, nuts, seeds, peanut butter, beans, whole grains such as wheat , buckwheat, corn, millet, maize, barley, as well as fungi, yeasts, baklazhany.Pervonachalno each exercise should be

دانلود کتاب فرار از سیبری از یوزف مارتین باوئر - لی لی بوک | مرجع دانلود کتاب

پنج شنبه , ۳۰ فروردین , ۱۳۹۷
رمان و داستان

لی لی بوک | دانلود کتاب,دانلود رایگان کتاب


کانال تلگرام لی لی بوک
سایت

دانلود کتاب فرار از سیبری از یوزف مارتین باوئر
  کتاب فرار از سیبری از یوزف مارتین باوئر



نام کتاب: فرار از سیبری

نویسنده: یوزف مارتین باوئر

مترجم: نادر بیات

انتشارات: نقطه

سال نشر: ۱۳۷۳

زبان: فارسی

تعداد صفحات: ۲۹۴ صفحه

فرمت: PDF

حجم: ۴٫۱۱ مگابایت

 

مقدمه

Gulag camp 1

گولاگ مخفف اصطلاح روسی Glavnoye upravlyeniye ispravityel’no-trudovih lagyeryey i koloniy است که به انگلیسی Chief Administration of Corrective Labor Camps and Colonies ترجمه شده و به فارسی تقریبا به معنی ریاست اداره اردوگاه‌ و مجتمع‌های کار تائدیبی می‌باشد.

اردوگاه هاي کارِ اجباري موسوم به گولاگ در اتحاد جماهير شوروي سابق بعد از انقلاب سال ۱۹۱۷ به وجود آمدند و در اوايل دهه ۳۰ ميلادي گسترش يافتند. این اردوگاه ها در بدترين شرايط آب و هوايي بنا شده بودند. ولادیمیر لنین، رهبر انقلاب بلشویکی سال ۱۹۱۷ در روسیه، با قلم خودش ماده ۵۸ قانون مجازات عمومی را تدوین کرد که براساس آن گولاگ استالینی پایه ریزی شد. مرزهاي گولاگ از قطب شمال تا شرق سيبري – يعني دور افتاده ترين مناطق اتحاد جماهير شوروي از قبيل سرزمين سردسير و يخبندان سيبري، استپ هاي قزاقستان و بيابان هاي ترکمنستان – کشيده شده بود.

Gulag camp 2

بعد از به قدرت رسيدن ژوزف استالين تقريباً سه چهارم افسران و تمام مقام هاي بالا رتبه کمونيست و همراهان لنين به جرم خيانت اعدام شدند و بعضي ها با يک درجه تخفيف براي کار اجباري به اردوگاه گولاگ فرستاده شده و حتي خانواده هاي آنها هم زنداني شدند. اگرچه زنداني ها براي مقاصد مختلف اقتصادي به اين اردوگاه ها فرستاده مي شدند؛ اما به دليل ضعف جسماني شان و همين طور شرايط بد آب و هوايي و کمبود آب و غذا و در نتيجه مرگ بسياري از آنها، کار کردن اين تبعيدي ها هيچ سودي به حال اقتصاد شوروي سابق نداشت.

مسئولان اردوگاه گولاگ از اين زنداني ها ۱۴ ساعت در بدترين شرايط آب و هوايي بيگاري مي کشيدند. تعدادي از آنها مجبور بودند با تبر درخت ها را قطع کنند و در سرماي طاقت فرسا يخ هاي زمين را بشکنند و گودال حفر کنند. تعدادي ديگر هم در بدترين شرايط کاري به معادن فرستاده مي شدند و بايد با دست خالي زغال سنگ و مس استخراج مي کردند. بيشتر اين زنداني ها به دليل تنفس گرد و غبار داخل معادن دچار بيماري هاي سخت ريوي مي شدند و نه تنها به آنها رسيدگي نمي شد، بلکه غذاي کافي هم به اين تبعيدي ها داده نمي شد. از نظر مقامات روسي، اين زنداني ها داراي کمترين ارزش بودند و سرنوشت کارگراني که از گرسنگي، سرما و کار سخت جان مي دادند، براي آنها مهم نبود و پس از مرگ يک يا چند نفر از آنها، فوراً نيروهاي جديد تازه نفس که سرنوشتي شوم مثل بقيه تبعيدي ها داشتند جايگزينشان مي شدند.

بين پروژه هاي اقتصادي اي که اتحاد جماهير شوروي با استفاده از کارگران گولاگ ساخت و آنها را عملي کرد، اسم کانال درياي بالتيک به چشم مي خورد که بين سال هاي ۱۹۳۱ و ۱۹۳۳ ساخته شد؛ کانال درياي بالتيک در حقيقت اولين پروژه اين اردوگاه کار اجباري به شمار مي رود. براي ساختن اين کانال ۲۲۶ کيلومتري از ۱۰۰ هزار زنداني استفاده مي شد. براي حفر اين کانال طولاني کمترين تجهيزات ممکن مثل بيل و کلنگ و چرخ دستي ساده در اختيار زنداني ها قرار داده شد و ۲۰ ماه طول کشيد تا آنها با همين وسايل ابتدايي توانستند کانال بالتيک را بسازند. نکته جالب اينجاست که بعد از پايان حفر اين کانال، سران اتحاد جماهير شوروي و ايالت متحده آمريکا بدون کوچک ترين توجهي به زير پا گذاشتن حقوق انساني پايان اين پروژه را جشن گرفتند؛درحالي که کانال بالتيک قتلگاه زنداني هاي بي شماري بود که در حال ساخت آن جان خود را از دست داده بودند.

کوليما از ديگر مکان هايي بود که زندانيان اردوگاه گولاگ با شنيدن نام آن لرزه بر اندامشان مي افتاد. کوليما به سردترين نقطه کره زمين مشهور است و سرماي هوا در آنجا به اندازه اي است که يک ضرب المثل قديمي که اتفاقاً بين زنداني ها هم رواج زيادي پيدا کرده بود اين بود: «در کوليما ۱۲ ماه از سال زمستان است و باقي تابستان!»

براي رسيدن به کوليما کارگران مجبور بودند ابتدا با قطار سفر کنند تا به ساحل اقيانوس آرام برسند و ماه ها در آنجا انتظار بکشند تا يخ ها آب شوند. بعد از آب شدن يخ ها، کارگران سوارکشتي مي شدند تا به ژاپن و از آنجا رودخانه کوليما و بعد به مقصد نهايي خود- يعني معدن طلاي کوليما- برسند. شرايط کار در اين معدن آن قدر سخت و طاقت فرسا بود که کمتر کسي مي توانست از آن جان سالم به در ببرد.

آمار ساکنان گولاگ:

Gulag camp 3

از سال ۱۹۲۹ میلادی تا ۱۹۵۳ حدود ۱۴ میلیون مردم روسیه محکوم به کار اجباری شدند که بعدها نیز حدود ۶ الی ۷ میلیون اضافه شد. ساکنان سالیانه این اردوگاه‌ها بین ۵۱۰٬۳۰۷ (سال ۱۹۳۴ میلادی) تا ۱٬۷۲۷٬۹۷۰ (سال ۱۹۵۳ میلادی) متغیر بوده است. اکثر این افراد در اصل بی‌گناه بودند یا خطایی جزیی داشتند. در آن زمان هر مخالفتی با حزب سرخ حاکمه، حکم اعدام را داشت. گاه توطئه خبرچینی علیه افراد یا اخبار غلط همسایه‌ها یا حتی غیبت غیر موجه از کار یا خطای جزیی آماری در شمارش اجناس یا گفتن یک جک ضد کمونیسم، حکم اعزام به گولاگ را داشت.

افشای وجود گولاگ:

در شب ۲۴ فوریه سال ۱۹۵۶ میلادی، درجلسه کنگره بیستم حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، خروشچف در یک سخنرانی محرمانه در یک گزارش چهار ساعته، جنایات استالین را آشکارا محکوم نمود و وجود گولاگ‌ها را مایه شرم و نهایت بیرحمی خواند. بعد از آن، آزادی و رجوع بازماندگان گولاگ‌ها به جامعه و موقعیت قبلی مهیا شد.

عملیات های عمرانی گولاگ:

• ساخت کانال دریای سفید-بالتیک سال ۱۹۳۳-۱۹۳۱

• جاده و راهسازی در باتلاق‌های تایگا و سیبری بطول ۲۰۰۰ کیلومتر

• استخراج معادن ذغال سنگ و اورانیوم

• راه آهن سراسری اتحاد شوروی

• مترو مسکو

• پناهگاه‌های زیرزمینی

• تاسیس و راه اندازی کالخوزها (مزارع شوراها)

ادبیات داستانی گولاگ:

گولاگ در دنیای ادبیات نیز راه خود را پیدا کرده است. تنی چند از نویسندگان پیرامون گولاگ آثار باارزشی خلق کرده اند که برای آشنایی خوانندگان با فضای مخوف و سیستم بیرحمِ این اردوگاه ها بسیار مفید است.

یکی از معروفترین این نویسندگان که چندین اثر با این موضوعیت به رشته تحریر درآورده است، الکساندر سولژنیتسین است. کتاب یک روز در زندگی ایوان دنیسوویچ نوشته این نویسنده بزرگ روس، برای اولین بار در سال ۱۹۶۲، جزییات نظام اردوگاهی در شوروی سابق را افشا کرد. سولژنیتسین با انتشار خاطرات دوران اقامت پنج ساله اش در اردوگاه کار اجباری “کاراگاندا”، پرده از یک راز تقریبا ۵۰ ساله برداشت. بنا به گفته سولژنیتسین در فاصله سالهای ۱۹۱۷ تا ۱۹۵۳ بین چهل تا پنجاه میلیون نفر از اهالی شوروی در گولاگ های این کشور زندانی بودند که اکثریت آنها نیز جان خود را از دست دادند. کتاب دیگر سولژنیتسین با عنوان مجمع الجزایر گولاگ در سال ۱۹۷۳ در فرانسه منتشر شد و نام گولاگ را در غرب بر سرِ زبان ها انداخت.

از دیگر آثار مشهور ادبی در این زمینه می توان به کتاب فرار از سیبری نوشته یوزف مارتین باوئر، نویسنده آلمانی اشاره کرد. این کتاب در سال ۱۹۵۵ در آلمان منتشر گردید و به یکی از کتابهای پر فروش تبدیل شد. تابحال ۱۲ میلیون نسخه از آن به فروش رفته و به زبانهای مختلف دنیا ترجمه شده است. کتاب براساس داستان واقعی شخصی به نام “کرنلیوس رُست” نوشته شده است که به منظور شناسایی نشدن توسط سازمان KGB (کا.گ.ب-کمیته امنیت دولتی اتحاد جماهیر شوروی سابق) از اسم مستعار “کلمنز فارل” استفاده کرده بود.

 

خلاصه داستان

زمان: ۱۹۴۵ میلادی

مکان: روسیه

در جریان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ یک افسر آلمانی به نام “کلمنز فارل” به دست ارتش شوروی دستگیر می شود و به جرم جنگ علیه پارتیزانهای اتحاد جماهیر شوروی، به ۲۵ سال کار اجباری در اردوگاه “گولاگ” در شمال شرقی روسیه محکوم می شود و با خیل عظیمی از دیگر زندانیان، به این اردوگاه فرستاده می شود که توسط فرمانده ای بیرحم به نام “کامونوف” اداره می شود …

 

معرفی کتاب

کتاب فرار از سیبری در قالب داستان، روایت خاطرات یک افسر آلمانی در جنگ جهانی دوم است. او ساکن مونیخ بود، که در زمان خدمت در ارتش هیتلر، به جبهه‌های شرق اعزام می‌شود و عاقبت، به اسارت ارتش شوروی درمی‌آید. اما او به هنگام اسارت، نقشه‌ی فرار را طراحی می‌کند و درگیر ماجراجویی پر خطر در سیبری می شود: مقابله با گرگ ها، خرس ها، راهزنان و … ولی سرانجام موفق می‌شود مسافت ۸۰۰۰ مایلی میان دماغه‌ی شرقی تا سراسر سیبری را در طول سه سال درنوردد و به کشور خود بازگردد. این کتاب به یکی از کتابهای پر فروش تبدیل شد و تابحال ۱۲ میلیون نسخه از آن فروش رفته است و به زبانهای مختلف دنیا ترجمه شده است. کتاب براساس داستان واقعی شخصی به نام کرنلیوس رُست نوشته شده است که به منظور شناسایی نشدن توسط سازمان KGB (کمیته امنیت دولتی اتحاد جماهیر شوروی سابق) از اسم مستعار کلمنز فارل استفاده کرده بود.

از روی این کتاب، فیلمی تحت عنوان تا جایی که پاهایم توان رفتن دارد به کارگردانی هاردی مارتینس در سال ۲۰۰۱ میلادی توسط کشور آلمان ساخته شده است، که برنده جایزه جشنواره فیلم کَن شد. فیلمی ست بسیار تاثیرگذار که تماشاگر را به اندیشه فرو برده که انسان با داشتن عشق و امید از پس هر ناممکنی برمی آید.

 

اطلاعات کتاب

• کتاب فرار از سیبری ترجمه است از کتاب So weit die Füße tragen (به فارسی: تا جایی که پاهایم توان رفتن دارد) نوشته یوزف مارتین باوئر که نخستین بار سال ۱۹۵۵ در آلمان منتشر شد.

 


اشترک در گوگل اشترک در گوگل پلاس اشترک در استامبل آپن دیگ اشترک در کلوب اشترک در فیس نما اشترک در تویتر اشترک در فیسبوک

کتاب های مشابه با این کتاب

اردوگاه‌های کار اجباری در ادبیات داستانی

جنگ جهانی دوم در ادبیات داستانی

ارسال دیدگاه جدید

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.