فروشگاه کتاب لی لی بوک


رایگان    پولی
سبد خرید (0)

All The Shah’s Men از Stephen Kinzer

دانلود کتاب All The Shah’s Men از Stephen Kinzer
  کتاب All The Shah’s Men از Stephen Kinzer

All The Shah's Men

 

نام کتاب: All The Shah’s Men

نویسنده: Stephen Kinzer

انتشارات: John Wiley and Sons

سال نشر: ۲۰۰۳

زبان: انگلیسی

تعداد صفحات: ۲۸۲ صفحه

فرمت: PDF

حجم: ۱٫۹۴ مگابایت

 

خلاصه داستان

زمان: ۱۳۳۲ هجری شمسی (۱۹۵۳ میلادی)

مکان: ایران (شهر تهران)

در نيمه شب ۱۵ آگوست ۱۹۵۳ میلادی (۲۴ مرداد ۱۳۳۲ هجری شمسی)، وقتی که کاروانی غيرعادی در دل تاريکی پيش می رفت، بيشتر مردم تهران در خواب بودند. پيشاپيش کاروان، خودرويی زرهی با نشان نظامی و به دنبال آن، دو جيپ و چند کاميون ارتشی پر از سرباز، در حرکت بود. روز، استثنا داغ بود اما فرارسيدن شب، آرامشی به همراه آورده بود. هلال ماه می درخشيد، شب زيبائی برای سرنگونی يک دولت بود. سرهنگ “نصيری”، فرمانده گارد سلطنتی، با خاطری آسوده در خودروی زرهی نشسته بود و برای اين آسودگی خاطر دليل داشت؛ حکمی از شاه ايران، مبنی بر عزل نخست وزير، “محمد مصدق”، در جيب داشت و در راه بود تا حکم را به مصدق ارائه دهد و در صورت مقاومت، او را دستگير کند …

 

معرفی کتاب

All The Shah’s Men (به فارسی: همه مردان شاه) نوشته خبرنگار آمریکایی، استیون کینزر است که کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ هجری شمسی (۱۹ آگوست ۱۹۵۳ میلادی) را در قالب روایتی داستانی و رمان‌گونه مورد بررسی قرار می‌دهد. موضوع اصلی کتاب کودتا و تأثیر آن بر روابط ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران است. استیون کینزر، خبرنگار سابق نیویورک تایمز نخستین گزارش کامل از عملیات کودتا را ارائه می‌کند. گزارش وی حاوی شرح ساعت به ساعت وقایع ماه آگوست ۱۹۵۳ (مرداد ۱۳۳۲) است.

به روایت نویسندهٔ کتاب، دیکتاتوریِ محمدرضاشاه پهلوی از پیامدهای کودتای ۱۹۵۳ بود. بریتانیای کبیر و شرکت نفتی ایران-انگلیس شخصیت‌های منفی و استعمارگر داستان کینزر هستند. نقطه قوت کتاب، روایت داستانی و رمان‌گونه آن از تاریخ است، به گونه ای که حتی مخاطب غیرعلاقمند به تاریخ هم با خواندن صفحات نخست کتاب، وادار به خواندن همه کتاب می‌شود. این برتری کتاب، بخصوص وقتی برجسته می‌شود که آن را با کتابهای تاریخ ملال‌انگیز و خسته‌کننده مشابه مقایسه کنیم.

نقد کتاب:

نهضت ملی شدن نفت ایران، یک حادثه تاریخی گذرا نبود که یک چند درخششی داشته باشد و سپس به تدریج رنگ ببازد و از خاطره‌ها محو شود، بلکه جنبشی مردمی و درون‌زا بود که الگو و رهنمود از هیچ جریان و ایدئولوژی دیگر، اعم از ایرانی یا غیرایرانی نگرفت. این نهضت آثار و پیامدهای عمیقی در ایران و جهان به جای گذاشت که آن را از یک جریان عادی و لحظه‌ای مبارزاتی متمایز می‌کرد، زیرا اولاً این نهضت، یک‌ بار تاریخی به همراه نام خود دارد و آن سابقه تاریخی ملت ایران است که از ابتدای تکوین خود، یعنی از حدود ۴۰ قرن پیش، همواره خواستار و آرزومند حاکمیتی عادل، مردم‌دوست و خدمتگزار مصالح وطن بوده‌اند و همیشه نسبت به حکومت‌های سلطنتی و مدعی فرّه ایزدی که با استبداد همزاد و هم‌معنا بوده‌اند، احساس یگانگی کرده و در برابر آن‌ها موضع بی‌تفاوت یا معارض داشته‌اند.

از آنجا که این آرمان کمتر تحقق خارجی و تاریخی یافته و جز در لحظه‌هایی خاص و نادر، بروز و ظهوری نیافته، در ضمیر ایرانیان یا وجدان ناخودآگاه جمعی ایشان ـ همچون امیال برنتابیده کودکی که واپس زده شده است ـ ذخیره و انباشته شده، تنها در اساطیر و حماسه‌های ملی ظهور کرده است. از حدود دو قرن پیش به این‌ سو، با ورود استعمار خارجی که بسیار بی‌رحم‌تر و مخرب‌تر از استبداد دیرین، ایران و ایرانی را به اسارت خود درآورد، آن احساس دیرین ضد استبدادی به آرزوی رهایی از دخالت و اعمال نفوذ قدرت‌های خارجی نیز آمیخته شد. جنبش ملی ایران، پس از جنگ‌های ایران و روس و عهدنامه ننگین «ترکمانچای» تولد یافت. این جنبش در تمام عمر ۲۰۰ ساله خود با همه فراز و نشیب‌هایی که داشته، تبلور‌‌ همان آ‌رمان‌ دیرینه عدالت، آزادی و تأمین حقوق حقه ملی بود. ایرانیان در عین آنکه سلطنت‌ها و حاکمیت‌های مدعی برخورداری از یک نیروی فراجامعه و فرا انسانی یا “فرّه ایزدی” را با عمری ۲۵۰۰ ساله تجربه کرده‌اند، از ۲۰۰ سال پیش با تجربه عامل جدید “استعمار” و همکاری این عامل با آن استبداد ریشه‌دار مدعی فرّه ایزدی و اقشار فاسد و بازیگر جامعه، همواره در آرزوی رهبری بودند که مورد شناخت و انتخاب خودشان باشد؛ رهبری که با آنان همدرد و همدل و بازتاب‌دهنده آرزوهای دیرین آن‌ها باشد و در عین حال از خرد، حکمت و دوراندیشی کافی برخوردار باشد تا بتواند ایشان را به سوی پیشرفت و اقتدار راهنما باشد.

اما خود ما، ملت ایران، محتوای این وجدان ملی را کمتر احساس می‌کنیم، زیرا خود در درون این پدیده تاریخی قرار داریم! ناظر بیرونی، چنانچه بی‌غرض باشد، با نگاه به کلیت جامعه ایرانی و مجموعه روند‌ها و مناسبات داخلی آن و مقایسه آن با فضای جهانی، بهتر می‌تواند جایگاه، ویژگی‌ها و ارزش‌های یک ملت را درک کند.

طی این سالیانی که از کودتای ۲۸ مرداد و سقوط اجباری حکومت ملی و قانونی دکتر مصدق می‌گذرد، محققان متعددی، بخصوص از میان‌‌ همان جامعه‌ای که دولت آن کودتا را تنظیم و تصدی نمود، برخاسته‌اند که با تحقیقاتی کم و بیش عمیق و دانشگاهی، اولاً صفات و ممیزات ایرانیان در طول تاریخ و آرمان‌های ملی آن‌ها را کشف کرده‌اند و ثانیاً کودتای ۲۸ مرداد را به نحوی مستوفی بررسی و تمام ریشه‌ها، عوامل و شگردهای آن را مشخص کرده‌اند. می‌توان از محققانی چون جیمز بیل و ریچارد کاتم، مارک جی. گازیوروسکی، جیمز گود، ماری آن هایس، نیکی ر. کدی و ویلیام راجر لوئیس نام برد که در این زمینه‌ها، پژوهش و تتبعاتی دارند.

کتاب همه مردان شاه اثر استیون کینزر، خبرنگار باسابقه و مبرز “نیویورک‌ تایمز”، یکی از آثار تحقیقی است که چکیده و حاصل همه آن پژوهش‌ها و بررسی‌های پدیده‌شناسانه را در یک کتاب نسبتاً کوچک جمع‌آوری کرده است. این اثر به‌طور روشن نشان می‌دهد که نهضت ملی شدن نفت و رهبری چون دکتر محمد مصدق، گمشده‌ای تاریخی بود که وجدان جمعی ایرانی، همواره در آرزو و انتظار آن به‌سر می‌برد. البته این آرمان ایرانی‌ها در درون فضای جهانی زمان خود محصور بوده، از آن تأثیر گرفته و با خطوط قرمز آن فضا، مقید و مشروط می‌شده است. رهبری توانا، هوشیار و منزه لازم بود که در میان آرمان تاریخی یک ملت و قیود و محدودیت‌های زمانه، راه دستیابی به حداکثر منافع و مصالح ملی را جست‌وجو کند.

پیشینه تاریخی ملت ایران و آثار محققان غربی درباره حادثه کودتا، این ادعا را در این نوشته برمی‌انگیزد که “نهضت ملی شدن نفت” و دوران کوتاه حکومت ۲۸ ماهه دکتر مصدق به آن مقطع تاریخی ختم نمی‌شود، این داستانی است که هنوز ادامه دارد و مسئله روز است، چرا که با بسیاری از مسائل و دردهای دیرینه ملی ما که هنوز هم حل نشده باقی مانده‌اند، مربوط می‌باشد.

دلیل استمرار و ادامه نهضت ملی، با الگوی مصدقی آن، تنها این‌گونه تحقیقات غربی‌ها نیست. پس از ملی شدن صنعت نفت ایران، انقلاب آزادیبخش الجزایر در سال ۱۹۵۴ آغاز شد که به تأیید رهبران آن ملهم از نهضت ملی ایران بود. ملی شدن کانال سوئز در ۱۹۵۶ و حوادث پیش و پس از آن، انقلاب کوبا در سال ۱۹۵۸، جنگ‌ها و منازعات رهایی‌بخش شبه‌جزیره هندوچین (کامبوج، لائوس و ویتنام) در سال ۱۹۷۰ و حتی جنبش‌های آزادیبخش امریکای لاتین، با جوهر مسیحی یا الهیات رهایی‌بخش، همه به شکلی از نهضت ملی ما الهام و الگو گرفتند، پس می‌توان گفت این‌ها همه ادامه نهضت ایرانی‌ها بوده‌اند! بنابراین ما حق نداریم به خاطر برخی منافع و مصالح گروهی، ‌ نقش پیشگامی و الهام‌بخشی این نهضت ملی را نادیده بگیریم، که این ظلمی دیگر در حق ملت‌ مظلوم ایران است.

غیر از آثار جهانی، نهضت مصدق و سیاست‌های اقتصادی او یعنی “اقتصاد بدون نفت” برای تمام جریان‌های مبارز علیه رژیم پس از کودتا، الگوی مشخصی از راهبرد یا استراتژی ملی بود. در صحنه جهانی هم کتاب حاضر شواهد و مستندانی ارائه می‌دهد که اندیشمندان جهان غرب به این حقیقت رسیده‌اند که اگر کودتای ۲۸ مرداد، یعنی دخالت زورمدارانه و نه قانونی ـ به لحاظ حقوق بین‌الملل موجود ـ برای سرکوب یک نهضت آزادیبخش ملی که در ذات خود، مسالمت‌جو، معتدل و نه افراطی و دموکراسی‌گرا بود اتفاق نمی‌افتاد، برآمدن تروریسمی که حوادث ۱۱ سپتامبر، اوج و نماد آن بود، نیز ممکن نمی‌شد. این‌ها همه شواهد و دلایلی است بر حقانیت آن نهضت، از نظر روند سیاسی و مبارزاتی جهان و در عین حال درس عبرتی است برای ارباب قدرت و هیئت حاکمه‌ها که اگر به قدر و ارزش نهضت معتدل و مسالمت‌جوی اصلاح‌طلبانه پی نبرند و از راه‌های غیرقانونی و زورمدارانه بخواهند آن را سرکوب و نابود کنند، روند و سرنوشت جامعه به‌سوی افراط از نوعی دیگر و متضاد با آنچه امروز حاکم است می‌گراید و تروریسمی نوین را در دل می‌پروراند، آنگاه هزینه‌های مادی، انسانی و ارزشی بسیاری باید برای مهار آن جامعه برانگیخته شده و مأیوس از هر راه پیشرفت قانونی بپردازند. همه این هزینه‌ها به ظاهر از جیب و موجودی ملت ایران پرداخت می‌شود، ولی برای عاملین و آمرین این‌گونه سیاست‌ها، جز لعن و نفرین تاریخی باقی نخواهد گذاشت.

کتاب همه مردان شاه، در میان آثار منتشرشده پیرامون نهضت ملی و کودتای ۲۸ مرداد، مزایا و تازگی‌هایی دارد که برای هر خواننده‌ای با هر درجه از اطلاع و آگاهی از تاریخ معاصر ایران، اطلاعات جدید و مستندی ارائه می‌دهد، از این‌رو جا دارد که از سوی همه ملت ایران، موافق یا مخالف با نهضت مصدق، بویژه جوانان و دانشجویان، همچون یک کتاب درسی سیاسی، تاریخی، ملی، مورد مطالعه و آموزش قرار گیرد. خلاصه‌ای از مزایای این کتاب را تا آنجا که با یکبار مطالعه احساس کرده‌ام، برمی‌شمارم:

• اصل نهضت‌ ملی شدن نفت و رهبری مصدق و اقبال بی‌سابقه ایرانی نسبت به آن را از نظر ریشه‌های عینی و تاریخی آن در فصول “لعنت بر این اقبال!”، “تا آخرین قطره خون مردم”، “موج نفت” و “فرامین ارباب” به نحوی روشن، مفید و آمیخته به هنر نویسندگی و اتصال مطالب و حقایق تاریخی و سیاسی در جملات و عبارات کوتاه به خوانندگان ارائه می‌کند.

• شمه‌ای کوتاه ولی مستند از نقش و بازی‌های دولت بریتانیا در طول یک قرن و نیم و بخصوص نگاه تحقیرآمیز و کینه‌توزانه مأمورین و کارگزاران انگلیس و سازمان (MI6) یا اینتلیجنت سرویس را نسبت به ایران و ایرانی‌ها به‌خوبی نشان می‌دهد. آنگاه جریان کودتای ۲۸ مرداد را به تفصیل و با شواهد و مدارکی فرا‌تر از تحقیقات گازیوروسکی در جزوه “کودتای ۲۸ مرداد” تشریح می‌کند. نویسنده به‌خوبی سرسختی و تعصب انگلیسی‌ها نسبت به مواضع استعماری خودشان و عدم کوچک‌ترین قصد سازش و پذیرفتن حقایق از سوی ایشان را نشان می‌دهد.

• نقش و شخصیت دکتر مصدق را در شورای امنیت سازمان ملل و سپس دادگاه لاهه، به نحوی هنرمندانه آشکار می‌سازد. در این کتاب به‌خوبی نشان داده می‌شود که برنده نهایی و قانونی در این دو نهاد بین‌المللی، مصدق و ملت ایران بود! و طرف منهزم، بریتانیای قدر قدرت و استعمارگر! این حاکی از آن است که هم تحلیل و سوابق تاریخی ـ سیاسی دکتر مصدق از روابط بریتانیا با ایران و هم “تز” ملی شدن نفت که ابتکار شهید نامدار دکتر حسین فاطمی بود، کاملاً واقع‌گرایانه و خالی از هرگونه تعصب یا افراطی‌گری یا نشناختن شرایط جهانی و بین‌المللی بود. ادعای مصدق این بود که مسئله ایران در جریان ملی شدن نفت، امری است مربوط به یک دولت و یک شرکت خصوصی و نه دعوای بین دو دولت، بنابراین از صلاحیت شورای امنیت سازمان ملل و دادگاه لاهه خارج است و چنانچه می‌دانیم، این هر دو نهاد به نفع مصدق رأی دادند.

کتاب نشان می‌دهد که مدافعات مصدق و بخصوص پاسخ‌ها و رفتار متین و زیرکانه وی در برابر نماینده بریتانیا در شورای امنیت سازمان ملل چنان محکم بود که به جز نمایندگان انگلیس (که البته خود طرف دعوی بود) و نماینده امریکا، بقیه اعضای دائمی شورای امنیت یعنی شوروی، فرانسه و چین چیان کای چک و دیگر دولت‌های غیردائمی را متقاعد و معترف به حقانیت خود ساخت. پس از رأی این دو نهاد، حقانیت ایران از نظر قانونی در روابط بین‌المللی شناخته شده در آن دوره، به‌طور کامل روشن شد و از آن پس دولت انگلیس به دنبال روش‌های غیرقانونی رفت که تنها با سرنگونی دولت دکتر مصدق تعیین می‌شد.

جالب آنکه تا مدتی پس از آن نیز، نخست‌وزیر حزب کار انگلیس اتلی و وزیر دارایی او استوکس هنوز مخالف اقدام نظامی و اعمال زور در ایران بودند و در انتخابات آغاز سال ۱۹۵۳، وینستون چرچیل از حزب محافظه‌کار، با نمایش‌های تبلیغاتی که به کار برد، برنده شد و نخست‌وزیر آن کشور گردید و بلافاصله با دستیاری آنتونی ایدن دو نماد شاخص استعمار قرن نوزده تا پس از جنگ دوم جهانی شدند. آنان با تعصب و شدت عمل علیه ایران و منافع و استقلال آن و با کینه نسبت به دکتر مصدق و نهضت ملی، با انواع تدابیر و دسایس توانستند دولت جدید جمهوریخواه امریکا یعنی آیزنهاور و فاستر دالس وزیر امور خارجه و آلن دالس، رئیس سازمان سیا را به اقدام نظامی علیه مصدق به‌عنوان کسی که ایران را به سوی کمونیسم خواهد برد، وادار نماید.

• تحقیق و پژوهش کینزر در ایران تا آنجا ادامه می‌یابد که او از دهکده احمدآباد که مصدق مدت ۱۱ سال در آنجا تبعید و زندانی بود و مقبره وی هم‌اکنون در آنجا قرار دارد، بازدید کند و از روستاییان سالمند ساکن این ده درباره بینش، منش و رفتار او با رعایا سؤال کرد. روستاییان سالخورده که با مصدق محشور بوده‌اند از کمک‌ها و خدمات او که فرا‌تر از سنت‌های جاری بود گفته‌اند، که مردانه از آن‌ها در برابر پلیس و مأموران ساواک دفاع می‌کرد. روستاییان بر این باور بودند که مصدق اگر مالک ده و ارباب بود، با تمام مالکان و اربابان دیگر فرق داشت!

نکات و ممیزات فوق که در کتاب همه مردان شاه اثر استیون کینزر به نحوی درخشان جمع‌آوری شده است، اینجانب را وامی‌دارد که مطالعه آن را به عموم هم‌میهنان بویژه فرزندان جوان و دانشجویان توصیه کنم تا با مطالعه درس‌گونه آن، به این حقیقت برسند که گذشته واقعاً می‌تواند چراغ راه آینده باشد. ما اگر نسبت به نهضت ملی، روش و منش دکتر مصدق آگاهی و اشراف داشتیم، بسیاری از اشتباهات یا انحرافات پس از انقلاب را مرتکب نمی‌شدیم یا دوباره تجربه نمی‌کردیم.

اما کتاب کینزر از یک وجه دیگر از سیاست‌های دکتر مصدق خالی است. علت عدم ورود نویسنده به این حوزه از سیاست‌های مصدقی نیز بر ما روشن نیست. سیاست داخلی مصدق به‌سوی اقتصاد بدون نفت در واقع رویکرد از لیبرال دموکراسی به سوسیال دموکراسی بود. وی در برداشت‌هایی از قانون اساسی که هرگونه دخالت دولت در روندهای اقتصادی را نفی می‌کند، تأمل کرد. اقدامات قانونگذاری قوه مجریه به‌طور موقت و به نمایندگی از قوه مقننه، در برداشت سنتی از قانون اساسی ناممکن و پیش‌بینی نشده بود. لایحه اختیارات شش ماهه مصدق برای قانونگذاری موقت و سپس تمدید آن برای شش ماه دیگر و نیز مراجعه به آرای عمومی برای انحلال مجلس هفدهم که سد راه نهضت شده بود، گرایش‌هایی بود که با نمود قانون اساسی با دموکراسی لیبرال سازگاری نداشت، درحالی‌که شرایط محاصره اقتصادی و جو تبلیغاتی سیاسی که بریتانیا در فضای جهانی به راه انداخته بود و مسائل نیروهای داخلی مخالف ایجاب می‌کرد که در آن شرایط خاص، دولت ملی و قانونی، نقش فعال و رهبری‌کننده‌ای ایفا کند. دکتر مصدق با این نگاه از اختیارات دریافت شده از مجلس استفاده کرد و در اصلاح سیاست‌های اقتصادی، اداری و قضایی به کار برد. این سیاست‌ها در مجموع به منظور ایجاد یک ساختار مقاومت از منظر اقتصادی و سیاسی در برابر شرایط محاصره‌ای بریتانیا و امریکا بود و در جهان آن روز و در نهضت‌های قانونی و معتدل سابقه نداشت و یک ابداع و ابتکار مصدقی بود. شاید این‌گونه برخورد‌ها با دموکراسی، از منظر امریکایی‌ها و نویسنده محترم این کتاب قابل توجیه نباشد، ولی هنگامی که جنبشی فراگیر در جهت رهایی در میان ملتی ایجاد می‌شود، رهبری جنبش با عقلانیت و هوشیاری می‌بایست از ظرفیت‌های موجود برای مقاومت بهره جوید. دکتر مصدق نمی‌توانست در چارچوب برداشت‌های سنتی از قوانین محبوس بماند، به هر حال مصالح نهضت و مردم راهنمای عمل است، نه مصالح حاکمیت یک طبقه خاص که دربار و مجلس هفدهم را شامل می‌شد.

عدم تطابق رفتار مصدق با مفهوم عدم دخالت دولت در اقتصاد، سیاست و موازین دموکراسی لیبرال، به نظر این راقم در تفاوت بین مفهوم هیئت حاکمه (Government) با مفهوم دولت (State) به معنای قوه مجریه یا دولت یا نهاد سیاسی که برحسب قانون و انتخاب پارلمانی، در رأس هرم قدرت یک کشور قرار می‌گیرد، می‌‌باشد. مصدق و کابینه‌اش و کل قوه اجراییه و دولت و دیوان اداری با هدایت و ریاست او، درست به معنای دولت یا قوه مجریه بود، ولی همه هیئت‌ حاکمه را شامل نمی‌شد. قوه مجریه قانونی، مصمم به عدم دخالت در انتخابات دوره هفدهم و آزاد گذاردن کامل آن بود، ولی هیئت حاکمه، دربار، ارتش، خوانین، تجار بزرگ و نمایندگی‌های کمپانی‌های انگلیسی و… با این تصمیم بیگانه بودند و با حداکثر توان در هر شهر و دیاری که توانستند دخالت حاکمانه نمودند. نمونه جالب آن انتخاب دکتر حسن امامی امام جمعه تهران، روحانی سید و شیعه، از مهاباد شهر سنی‌نشین و کرد بود که با رأی خوانین و دخالت و اعمال قدرت فرمانده نظامی پادگان مهاباد تحقق یافت و همین شخص بود که مورد نظر و کاندیدای دشمنان داخلی و خارجی نهضت ملی برای ریاست مجلس آن دوره بود.

به نظر اینجانب دکتر مصدق، از اولین شخصیت‌های سیاسی بود که در ایران، این واقعیت ساختاری قدرت سیاسی با حاکمیت در ایران را دریافت و معدودی از شخصیت‌های جبهه ملی هم این را درک کردند، ولی عده‌ای دیگر به درک این واقعیت نائل نشدند، از این‌رو پس از ۳۰ تیر ۱۳۳۱ و مطرح‌شدن لایحه اختیارات قانونگذاری موقت از سوی مصدق از جبهه ملی فاصله گرفتند، جدا شدند و به جمع مخالفین و یا دشمنان مصدق پیوستند! طرح مراجعه به آرای عمومی، از سوی دولت برای پرسش از اینکه مجلس هفدهم باقی بماند یا منحل شود نیز در قانون اساسی ایران پیش‌بینی نشده بود و با موازین دموکراسی لیبرال نیز همخوانی نداشت. قوه مجریه منتخب مجلس چگونه می‌تواند مجلس قانونگذاری یا قوه مقننه را منحل کند؟! به هر حال این‌ها نوآوری‌های سیاسی و فرهنگی نهضت‌ ملی با رهبری دکتر مصدق بود.

 

اطلاعات کتاب

• کتاب All The Shah’s Men (به فارسی: همه مردان شاه)  نوشته استیون کینزر نخستین بار ۱۸ ژوئیه سال ۲۰۰۳ توسط انتشارات John Wiley and Sons در آمریکا منتشر شد.

 

کتاب‌های مرتبط

دیدگاه خود را وارد کنید

دیدگاهتان را بنویسید

دیدگاه‌ها

دیدگاهی وجود ندارد